کتاب Wreck This Journal

کتاب Wreck This Journal: Now in Color ادامه‌ای جسورانه و خلاقانه بر نسخه کلاسیک و بی‌نهایت محبوب Wreck This Journal است. کِری اسمیت در این نسخه رنگی، همان روحِ بازیگوش و رهایی‌بخش نسخه اصلی را حفظ کرده اما آن را با انرژی، تنوع و بی‌قیدیِ رنگ‌ها چند برابر کرده است. این کتاب نه فقط یک ژورنال هنری، بلکه نوعی ابزار رشد ذهنی و تمرینِ رهایی از کمال‌گرایی است—a نوع تمرین برای افرادی که می‌خواهند از درونی‌ترین حصارهای خود عبور کنند.

نقطۀ قوت اصلی کتاب، همان چیزی است که باعث محبوبیت جهانی نسخه‌های قبلی شد: شکستن قواعد. در جهانی که افراد مدام درگیر «درست انجام دادن کارها» هستند، Wreck This Journal به ما یادآوری می‌کند که گاهی اوقات بهترین کار این است که کاری را “غلط”، “نامنظم” یا “ویرانگرانه” انجام دهیم؛ فقط برای اینکه احساس آزادی کنیم. این نسخه تازه با رنگ‌ها این مفهوم را به سطح دیگری می‌برد: ترکیب رنگ‌ها، پاشیدن رنگ، ساختن لکه‌ها، و تبدیل صفحه به صحنه‌ای کاملاً شخصی و حتی گاهی آشفته، بخشی از فرآیند رشد خلاق است.

کتاب از همان ابتدا نشان می‌دهد که هدفش «زیبا شدن» نیست؛ بلکه هدف، تجربه کردن است. این یک تفاوت اساسی میان ژورنال‌های هنری سنتی و اثر کِری اسمیت است. او خواننده را تشویق می‌کند تا ژورنال را پاره کند، لکه ایجاد کند، صفحه‌ها را بسوزاند، با کثیفی کار کند، رنگ‌ها را مخلوط کند تا تبدیل به گل و لای شوند. نتیجه نه تنها یک اثر هنری شخصی است، بلکه نوعی تمرین ذهنی برای رها شدن از کمال‌گرایی و ترس از اشتباه کردن نیز محسوب می‌شود.

یکی از نکات مثبت نسخه رنگی این است که طیف گسترده‌ای از مخاطبان را جذب می‌کند؛ از نوجوانانی که می‌خواهند خلاقیتشان را کشف کنند، تا بزرگسالانی که نیاز به تخلیه استرس دارند. رنگ‌ها ذاتاً حس بازی، شادی و آزادی را القا می‌کنند، و همین باعث می‌شود کار کردن با این ژورنال حس کودکانه‌ای از شوق را در خواننده بیدار کند—احساسی که بسیاری از ما در روند بزرگسالی از دست می‌دهیم.

از نظر ساختاری، ترکیب پرامپت‌های جدید، بازطراحی شده و محبوب نسخه‌های قبلی کتاب را کاملاً تازه نگه می‌دارد. هر صفحه یک دعوت‌نامه متفاوت است: جایی باید رنگ‌ها را روی صفحه رها کرد تا هر طور که خواستند پخش شوند؛ صفحه‌ای دیگر خواستار دوختن، بریدن یا چسباندن مواد مختلف است؛ در جایی باید از طبیعت مواد جمع کرد و با آن‌ها کار کرد. این تنوع باعث می‌شود خواننده هیچ‌گاه حس تکراری یا روتین بودن نداشته باشد.

فراتر از سرگرمی و خلاقیت، کتاب یک پیام مهم دارد: آزادی درونی زمانی اتفاق می‌افتد که اجازه دهیم ناقص باشیم. این ژورنال در هر صفحه به خواننده یادآوری می‌کند که رهایی واقعی در «به‌هم‌ریختگی زیبا» نهفته است. این نگاه باعث شده بسیاری از منتقدان، کتاب را نوعی اثر هنری مفهومی بدانند که مخاطب را تبدیل به هنرمند می‌کند.

با این حال، برخی ممکن است احساس کنند که کتاب هدف مشخصی ندارد یا بیش از حد مینیمالیستی است. اما این دقیقاً همان فلسفه‌ای است که طرفدارانش عاشق آن هستند. کِری اسمیت به‌جای اینکه مسیر را تعریف کند، فضا را آزاد می‌گذارد تا مخاطب خودش مسیر را بسازد. این نوع آزادی شاید برای همه مناسب نباشد، اما برای کسانی که به دنبال بازیابی خلاقیت گم‌شده یا رهایی ذهن از فشارهای روزمره هستند، یک تجربهٔ بی‌نظیر است.

در نهایت، Wreck This Journal: Now in Color بیش از آنکه یک کتاب باشد، یک روش زندگی است—روش فکر کردن بدون ترس، انتخاب کردن بدون قضاوت، و خلاق بودن بدون محدودیت. این کتاب برای هرکسی که نیاز دارد ذهنش را باز کند، روحش را سبک‌تر کند، یا دوباره کودکِ کنجکاو درونش را پیدا کند، انتخابی فوق‌العاده است.